Hai óxido que nin a cocacola quita.
O tempo é sabio, e oxida todo aquelo que non está destinado a perdurar no tempo. Podes ir tratando ese óxido pouco a pouco, pero o que non está de ser non é, e a peza oxidada rematará por convertirse en pó.
O tempo trata igual aos metais que ás personas. O tempo oxida aquelas amizades que non están destinadas a ser eternas. Todo é eterno mentres dura, sí. Será que as amizades e os metais semellanse. Solo aguantan o paso do tempo os metais nobres. Amizades nobres. Nobre amizade.
1 comentario:
Según vin a imaxe, parecíame un chorizo criollo algo pasado xD
Pois a verdade é que é unha metáfora bastante boa. ¿E os metais preciosos? ¿Non dixeches nada deles? XD
Publicar un comentario