O único egoísmo aceptable é aquel no que un desexa a felicidade allea para ser el feliz.
"Eu se vira a un amigo feliz sería feliz, e alegraríame por el aínda que me gustara que esa felicidade lla puidese dar eu"
Pode sonar ata hipócrita, pero é certo, debo ser demasiado tonta.. pero alegrome cando alguen triunfa...non teño capacidade de liderazgo nin competitividade, vale, e que?
Dandome conta de que se no teu curriculum pos "competitivo", conseguirás entrar antes que se pos "boa persona".
Algo que nunca cambiará...unha boa acción borra mil das malas...unha mala acción borra todas as boas...triste pero certo..."dime que cojones se valora?"
E isto aplicase sempre, sempre e sempre
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)

1 comentario:
Hoxe tas inspirada, Aru xD
Pois debo coincidir contigo no de que ás veces síntese un mellor pasando sen facer unha cousa ou sufrindo e axudar a outra persoa a ser feliz que ó revés.
Publicar un comentario