Para. Colle aire. Reflexiona.
Sentirte unha merda quere decir que eres unha merda?
Solamente se non fas nada por cambiar ese sentimento. Segueste sentindo así?Entón recoñezocho, eres unha merda.
.....अरसली.....
lunes, 26 de mayo de 2008
Desafogando..
Escribo aquí porque non o ve ninguen!jajaja! e porque me amarga escribir un diario, a pesar da gracia que me fai logo lelo. A miña válvula de escape son as letras, palabras, frases,..
Non sei, fastidiame bastante decepcionar á xente. E moito máis cando se podia ter evitado, pero agora xa foi, e non hai maneira de recuar.
E que? De que sirve pasar unha ou máis cousas que che parece mal da xente, se cando ti tes un erro ninguen che vai pasar unha.
Onde quedou o "hoxe por ti, e mañá por min". Nada diso, hoxe por min e mañá se cadra tamén por min. E punto. Egoísmo? pois debe ser eso. Pero esto cada vez vai a peor...
E hai cousas que non entendes, que algún día entenderás, entenderei.
Pero entendeme ti a min, botas bágoas por alguen que che importa e non te paras a pensar se ese alguen as botaría por ti.
Choras porque queres chorar, hai cousas na que "as bágoas de crocodilo" non funcionan, non existen, e enton daste conta de que choras de verdade, as bágoas non pensan se teñen que sair ou non, se é o seu momento. Saen e punto. Non as podes parar.
A xente que che importa mídese por bágoas? pois non digo que non. Quitalle un xoguete a un neno e chorará por el ata que llo des. Pero as bágoas dese neno son de rabia, é o seu orgullo por quitarlle o que era seu.
As amizades/personas non son xoguetes. Son xoguetes as accións que te levan a perder á xente.
De todos modos, hai algo que non volve, a flecha lanzada, a oportunidade perdida e a palabra dita.
Cal é o sabor das bágoas? salgadas. Por moi doce que sexa a túa intención.
Non sei, fastidiame bastante decepcionar á xente. E moito máis cando se podia ter evitado, pero agora xa foi, e non hai maneira de recuar.
E que? De que sirve pasar unha ou máis cousas que che parece mal da xente, se cando ti tes un erro ninguen che vai pasar unha.
Onde quedou o "hoxe por ti, e mañá por min". Nada diso, hoxe por min e mañá se cadra tamén por min. E punto. Egoísmo? pois debe ser eso. Pero esto cada vez vai a peor...
E hai cousas que non entendes, que algún día entenderás, entenderei.
Pero entendeme ti a min, botas bágoas por alguen que che importa e non te paras a pensar se ese alguen as botaría por ti.
Choras porque queres chorar, hai cousas na que "as bágoas de crocodilo" non funcionan, non existen, e enton daste conta de que choras de verdade, as bágoas non pensan se teñen que sair ou non, se é o seu momento. Saen e punto. Non as podes parar.
A xente que che importa mídese por bágoas? pois non digo que non. Quitalle un xoguete a un neno e chorará por el ata que llo des. Pero as bágoas dese neno son de rabia, é o seu orgullo por quitarlle o que era seu.
As amizades/personas non son xoguetes. Son xoguetes as accións que te levan a perder á xente.
O que non chora non mama.Pode ser...
De todos modos, hai algo que non volve, a flecha lanzada, a oportunidade perdida e a palabra dita.
Cal é o sabor das bágoas? salgadas. Por moi doce que sexa a túa intención.
lunes, 19 de mayo de 2008
[]_Un día en suburbia_[]

Pois ese será o título do novo disco de Nach, que xa levo tempo agardando. Hoxe puxenme a argallar polo youtube e atopeime algo del e unhas cousas levaron a outras e acabeime enterando que este mes quitará disco.
Nach, un exemplo de mc, como se pode chegar a ser un grande entre os grandes sen facerse eco de polémica nin de nada, non fai falta ir contra ninguen para ter fama, tan solo é falar das cousas que cada un ve no seu día a día, as cousas que de verdade lle importan á xente. Podes falar do amor, da guerra, de odios, de temas graciosos sempre e cando os sepas tratar. E este tio sabeos tratar, sabe poñer xusto o punto en cada canción, o punto que che fai sentir algo, que che pon a pel de galiña, que se che dan a idea principal de cada tema dis "un tema do que non hai moito que quitar", pois ben, este home vai máis alá.
As suas cancions fixeronme rir, chorar, pensar, en definitiva, sentir, e eso para min é o que define ao rap. O que o diferencia do resto de estilos de música (e dentro deste estilo hai de todo..non vou nombrar a ninguen).
Hai música que é para oir e outra que é para escoitar cos 5 ou 6 sentidos. Algo máis que música.
E deste cd aínda non sei moito, solo sei que o comprarei, porque Nach nunca defrauda. Outra característica desto é que creo que a pirateria nunca lle vai afectar, tampouco estou totalmente dacordo co de que quitar cd é venderse. Vendense no sentido que pasan a formar parte dese mundillo que se marca a sgae, pero sinceramente, eu primeiro baixo un cd, se me gusta pois compro o cd e xa está. Preocupa a piratería aos artistuchos dos que solo queres unha canción porque é a que sona no momento e vanche facer comprar todo o cd..veña oh. O que vale, vale.
Tampouco sonará a comercial, porque eso vai en cada un. Hai quen con 19 anos quita disco en calquer discográfica e sendo o seu primeiro disco xa sona comercial e logo está aquí este grande, que agora está con Universal e mantén o seu estilo coma o primeiro día.
E neste novo cd contará con unha sección de corda da Orquesta Sinfónica de Madrid.
Deixovos un dos temas, que a min personalmente me deixou coa boca aberta, cunhas ganas tremendas de que salga á venda dunha vez.
Este hijo de puta es capaz de todo.
pero no hay mejor profesor que el error,
ni mas dulzura que el que sufre y luego cura su dolor
ni mas dulzura que el que sufre y luego cura su dolor
Manifiesto
Se vos interesa:
My Space Nach
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
